wspólna publikacja pism:
Posłaniec Serca Jezusowego (ukazuje się w Polsce od 1872 r.) i Posłaniec Serca Jezusa (ukazuje się w USA od 1917 r.)
Śmiercionośny wirus
strona: 8
Śmiercionośny wirus »
AIDS wywoływany wirusem HIV nie jest jednolitą chorobą. Niszczy on odporność organizmu na różnorodne zagrożenia nowotworowe, wirusy, bakterie, grzyby czy wręcz pospolite infekcje. Zakażeni wirusem HIV umierają na nowotwory, zapalenia płuc, rozległe infekcje wewnętrzne i zewnętrzne, zaburzenia systemu nerwowego oraz na dziesiątki innych chorób. Nie brakuje też takich, którzy wybierają śmierć samobójczą.
Choroba współczesności
strona: 12
Choroba współczesności
AIDS to jedna z najbardziej tajemniczych, a zarazem najzłośliwszych chorób współczesnego świata. Dwadzieścia pięć lat po odkryciu wirusa HIV wciąż bardzo niewiele o nim wiemy. Istotnym czynnikiem, który dopomógł w jego globalnym rozprzestrzenieniu się w tak krótkim czasie, mógł być przepływ powietrza… Ale - uczciwie rzecz ujmując - odpowiedź na pytanie, co stanowi tego najistotniejszą przyczynę?, brzmi: nie wiadomo.
Nuda - niemoc duszy
strona: 30
Nuda - niemoc duszy
Światowa Organizacja Zdrowia uznaje, iż depresja stanowi czwarty najpoważniejszy problem zdrowotny na świecie. Lekarze wciąż badają jej przyczyny, a wśród nich wymieniają tzw. depresyjną nudę, stan silnego poczucia braku sensu życia.
Ekumeniczny sylwester
strona: 42
Ekumeniczny sylwester »
Wspólnota Taizé w tym roku już po raz trzydziesty organizuje Europejskie Spotkania Młodych. Jak to się dzieje, że ludzi, na co dzień zabieganych, cierpiących na chroniczny brak czasu stać na chwilę wyciszenia i głębokiej refleksji? Na czym polega fenomen spotkań, które sprawiają, że rzesze młodzieży gotowe są spędzić ostatni tydzień roku na rozważaniach i trosce o pokój na świecie?
Posłaniec / grudzień 2007 / strona 42 / artykuł
Magdalena Wojaczek
Ekumeniczny sylwester
Bal karnawałowy do białego rana, prywatka u znajomych albo wspinaczka na górski szczyt - każdy ma swój ulubiony sposobów żegnania starego roku. Przy takich propozycjach perspektywa spędzenia sylwestra na modlitwie wydaje się być mało atrakcyjna, chyba że w międzynarodowym towarzystwie.

      Pod koniec grudnia dziesiątki tysięcy młodych ludzi z różnych krajów Europy, przemierzając nieraz tysiące kilometrów pociągami i autobusami, spotykają się w jednym z miast starego kontynentu. Różni ich wiele: język, pochodzenie, kultura, a nawet religia. Są wśród nich katolicy, protestanci, prawosławni, ale także niewierzący, którzy poszukują sensu życia. Niektórzy przygotowują się do tego wyjazdu przez cały rok, inni podejmują decyzję spontanicznie. I chociaż prawie się nie znają, przyświeca im wspólny cel: pragnienie pokoju i pojednania w świecie. Wspólnota Taizé w tym roku już po raz trzydziesty organizuje Europejskie Spotkania Młodych, których uczestnicy przez pięć dni wspólnie modlą się i pracują na rzecz jedności między religiami i narodami. Jak to się dzieje, że ludzi, na co dzień zabieganych, cierpiących na chroniczny brak czasu, stać na chwilę wyciszenia i głębokiej refleksji? Na czym polega fenomen spotkań, które sprawiają, że rzesze młodzieży gotowe są spędzić ostatni tydzień roku na rozważaniach i trosce o pokój na świecie? Żeby znaleźć odpowiedź, trzeba przyjrzeć się bliżej samej Wspólnocie Taizé i sięgnąć do źródeł corocznych spotkań młodzieży.

Szczypta historii

      Pod koniec lata 1940 roku młody Roger Louis Schutz-Marsauche, syn szwajcarskiego pastora, postanowił wreszcie odpowiedzieć na pragnienie swego serca i wyjechał do Francji. Zamierzał założyć tam niewielką wspólnotę, której celem byłoby dążenie do jedności między ludźmi i szerzenie pokoju na świecie. Środkiem do realizacji tych założeń miała być przede wszystkim modlitwa i służba wśród najbardziej potrzebujących. W tym celu Roger zakupił dom i ziemię w maleńkiej burgundzkiej wiosce Taizé. Miejsce było wręcz wymarzone dla rodzącego się dzieła, bo przepełnione ubóstwem i ludzkim cierpieniem. W dodatku w sąsiedztwie znajdował się kościół katolicki, co dla młodego Szwajcara stanowiło znak potwierdzający słuszność jego dążeń do rozszerzenia ekumenizmu. Babcia Rogera, choć była protestantką, często modliła się w katolickim kościele i zaszczepiła w swoim wnuku szczególne umiłowanie Eucharystii.
      Początkowo brat Roger zapewniał schronienie uchodźcom wojennym, wśród których najliczniejsi byli Żydzi, później zaś opiekował się niemieckimi jeńcami. Z czasem do młodego Szwajcara przyłączyło się kilku mężczyzn i w Wielkanoc roku 1949 siedmiu pierwszych braci złożyło śluby czystości, życia we wspólnocie i w wielkiej prostocie. Reguła, napisana przez Założyciela kilka lat później, precyzowała założenia Wspólnoty opartej na trzech filarach streszczających Ewangelię: na radości, prostocie i miłosierdziu. Bracia zobowiązani są do utrzymywania Wspólnoty z pracy własnych rąk i do dzielenia się z potrzebującymi wszystkim, co mają i otrzymują. Rytm każdego dnia wyznacza im wspólna modlitwa o jedność i pokój na świecie.

Nalot młodych

      Brat Roger, wyjeżdżając do Francji, marzył o stworzeniu niewielkiej, zaledwie kilkunastoosobowej wspólnoty. Jednak jego zamiary nie miały się nigdy spełnić. Już od początku lat pięćdziesiątych do wioski Taizé zaczęli przyjeżdżać młodzi ludzie z całego świata zafascynowani ideą ekumenizmu i modlitwą o pojednanie w świecie. Jedni przyjeżdżali tylko na chwilę, inni wstępowali do coraz bardziej rozrastającej się Wspólnoty. I tak jest do dziś.
      Bracia, wychodząc naprzeciw potrzebom i oczekiwaniom młodych, przez cały rok organizują dla nich tygodniowe spotkania w Taizé. Podczas pobytu we Wspólnocie uczestnicy starają się odkrywać sens własnego życia i przygotowywać do zadań, jakie na nich czekają w świecie. Każdego dnia zobowiązani są do udziału w studium biblijnym, grupowych dyskusjach i warsztatach, a także wykonują określoną pracę na rzecz Wspólnoty. Oczywiście, młodzi mają okazję do indywidualnych rozmów z braćmi i nie brakuje im również wspólnych zabaw przy muzyce.
      Jednak najważniejszy element życia w Taizé stanowi modlitwa, na której wszyscy gromadzą się trzy razy w ciągu dnia. We Wspólnocie przyjmuje ona formę charakterystycznych śpiewów, które powszechnie zostały nazwane kanonami z Taizé. Pieśni te składają się z prostego, najczęściej jednozdaniowego tekstu będącego cytatem z Biblii lub z Tradycji Kościoła. Słowa są łatwe do zapamiętania, więc pomimo barier językowych wszyscy bez problemu włączają się do modlitwy. Jednostajna melodia kanonów skłania do refleksji i wewnętrznego wyciszenia. Wspólna modlitwa odbywa się w zacienionym kościele ozdobionym dużą ilością świec.

W pielgrzymce po Europie

      Młodzież przybywająca do Wspólnoty Taizé zainspirowała braci do organizowania w ciągu roku w różnych miejscach świata Pielgrzymki Zaufania na Ziemi, której celem jest modlitwa o jedność i pokój w świecie. Jednym z etapów pielgrzymki jest właśnie pięciodniowe Europejskie Spotkanie Młodzieży pod koniec każdego roku w jednym z dużych miast na naszym kontynencie. Podczas tych kilku dni młodzi Europejczycy przeżywają to, czym na co dzień żyje Wspólnota Taizé. Uczestniczą w rozważaniach biblijnych, dyskusjach na temat solidarności na świecie i troski o pokój, biorą udział w życiu parafii, ćwiczą śpiew, bądź wykonują wyznaczone prace. A przede wszystkim wspólnie się modlą.
      Parafie z miasta, do którego przyjeżdża młodzież, włączają się do organizacji międzynarodowego spotkania. Rodziny oferują miejsca noclegowe, prowiant, pomoc w dotarciu na miejsce modlitwy. Idea ekumenizmu i jedności zostaje sprawdzona w praktyce. Przez kilka dni pod jednym dachem mieszkają ludzie z różnych kultur i wyznań, czasem nawet pochodzący z narodów, które toczą między sobą walkę.
      W ostatnią noc roku uczestnicy Europejskiego Spotkania Młodzieży biorą udział we wspólnej modlitwie o pokój na świecie, a później bawią się podczas międzynarodowego sylwestra. Z nastaniem Nowego Roku młodzi rozjeżdżają się do swoich krajów i miast, aby wnosić w swoje środowiska upragniony pokój i pojednanie.
Magdalena Wojaczek - pedagog specjalny, ukończyła podyplomowe studia dziennikarskie w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie; współpracuje z małopolskim dodatkiem tygodnika "Niedziela".
wybrane artykuły publikowane w POSŁAŃCU nr grudzień 2007:
dostępność w sprzedaży POSŁAŃCA nr grudzień 2007:
© Wszystkie prawa zastrzeżone. • WydawnictwoWAM.pl • 2006-2010
Udostępnione informacje nie mogą być kopiowane i publikowane bez naszej zgody.